Naruto jest mangą, która opowiadana historię młodego shinobi Uzumakiego Naruto, który pokonując wiele przeciwności losu oraz jeszcze większą ilość przeciwników, zdobywa przyjaciół i siłę, by otrzymać upragniony tytuł Hokage. Można śmiało stwierdzić, że dzięki mandze na nowo rozbudziło się zainteresowanie tą tajemną grupą ludzi, którym przypisywano czasami nadludzkie zdolności, a Hollywood zyskało nowe tematy do filmów akcji o dalekim wschodzie. Kim jednak naprawdę byli ninja i ile mają wspólnego z popularnym bohaterem mangi?

Naruto ninja

Chińskie początki

Z pewnością wszyscy myślą, że ninja są tak japońscy jak sushi. Otóż ninja pierwotnie pochodzili z Chin, a dokładnie klanu Lin Kuei. Sama nazwa Lin Kuei oznacza Leśne demony i można powiedzieć, że nazwa niewiele odbiegała od prawdy. Byli to ludzie, których umiejętności można porównywać ze słynnymi mnichami z Shaolin – wg ówczesnych, ludzie Lin Kuei potrafili latać, wspinać się na pionowe ściany bez żadnych sprzętów, nagle znikać i pojawiać się w różnych miejscach, a także kompletnie zmieniać twarz. Ich sława w końcu dotarła do samego cesarza Chin, a ten uznał, że czarownicy muszą zostać zgładzeni, a ich ciała spalone, by zapobiec ich odrodzeniu, co miało również być jedną z umiejętności klanu. Lin Kuei udało się jednak umknąć z kontynentu i znaleźć schronienie na wyspach japońskich, gdzie zaszyci w lasach i górach dalej szlifowali swoje umiejętności ninjutsu. Warto w tym momencie nawiązać do jednej z popularniejszych bijatyk na konsole i pecety, czyli Mortal Kombat. W tej grze również występują wojownicy Lin Kuei i z wyglądu bardzo przypominają wojowników ninja.  Do najbardziej znanych członków Lin Kuei należeli bracia Sub-Zero, Sektor, Cyrax, Smoke i Noob Saibot.

LogoSub-Zero

Logo Lin Kuei (z gry ) i Sub-Zero

Japonia

Ninja w średniowiecznej Japonii byli takimi dzisiejszymi agentami i komandosami. Zajmowali się szpiegowaniem, wykradaniem informacji, a także zabójstwami przeciwników na zlecenie, jak również stawali do boju w otwartych bitwach jako regularne oddziały. Ninja znani byli także pod nazwami shinobi oraz shinobi – no mono, z którymi to określeniami spotkaliśmy się niejednokrotnie w mandze. Jednakże nie tylko działania szpiegowskie były ich domeną. Ninja byli przede wszystkim grupą najemników, których mógł kupić każdy, a wygrywał ten, który dawał więcej. Z tego powodu byli oni darzeni niechęcią, a nawet nienawiścią przez samurajów, ze względu na częste zmienianie stron i zupełny brak lojalności i honoru. Złapany ninja nie był traktowany przez nich łagodnie i byli poddawani wymyślnym torturom, ponieważ to właśnie dzięki działalności ninja, ginęło wielu wojowników. Dlatego właśnie, oprócz technik skradania i cichego zabijania, ninja opanowali też techniki samobójcze na wypadek takich sytuacji. Złotymi latami dla tej formacji była epoka Edo, w czasie której Japonią targały wojny, panowie feudalni walczyli między sobą o ziemię, a gros władzy należał do potężnych szogunów. Trudne czasy pełne ciągłego zagrożenia wymagały od rządzących bycia zawsze o krok przed przeciwnikiem, a to oznaczało zatrudnianie zabójców i szpiegów, którzy znali się na swojej robocie. Ninja byli do tej pracy idealni. Koniec władzy szogunów, ustanie wojen, wzmocnienie władz cesarza i wsparcie europejskich mocarstw spowodowało, że ninja stracili swoją pozycję, wielu zostało rolnikami, rzemieślnikami, jednak część pozostała w swoim zawodzie kontynuując tradycje.

Ninja vs samurai

Umiejętności

Umiejętności ninja ogólnie nazywane są ninjutsu, czyli sztuka ninja, natomiast samo ninjutsu można podzielić na techniki ukryte (innin) oraz techniki jawne (yonin). Techniki ukryte to techniki skradania, ukrywania własnej obecności, natomiast techniki jawne to techniki walki wręcz i posługiwania się bronią, których ninja mieli prawdziwy arsenał. Ninja uczeni byli też w sztuce alchemii w celu sporządzania różnych substancji o szerokim działaniu przy użyciu dostępnych pod ręką składników lub z niewielkich zapasów jakie zabierali ze sobą. Do najważniejszych mikstur jakie sporządzali ninja były z pewnością trucizny o działaniu uśmiercającym, bądź paraliżującym np. mikstury z tojadu, które w zależności od zastosowania mogły działać jako środki przeciwbólowe, ale również jako zabójcze dawki zakłócające pracę serca, a co za tym idzie – długą i bolesną śmierć. Inną popularną rośliną do przyrządzania trucizn był oleander, który ukradkiem dodany do jedzenia powodował wiele problemów z sercem. Znane są też przypadki użycia granatów hukowych i dymnych, ale o tym napiszę w akapicie dotyczącym uzbrojenia.

TojadOleander

Tojad i oleander

Inną ważną umiejętnością ninja była znajomość anatomii ludzkiego ciała. By zaatakować szybko i skutecznie zabijając jednym uderzeniem ninja musiał wiedzieć, które części ludzkiego ciała są bardziej, a które mniej podatne na obrażenia. Zresztą, nie zawsze była możliwość przebicia przeciwnika na wylot mieczem, a czasami wystarczyła płytka rana, by doprowadzić do wykrwawienia celu lub jego tymczasowego unieszkodliwienia. Ważne dla shinobi było zapamiętanie wrażliwych punktów jak tętnice, główne rozgałęzienia nerwowe, a także miejsca, których przebicie powoduje natychmiastową śmierć.

Kolejną umiejętnością ninja było wtapianie się w tłum i ukrywanie swoich emocji. Było to szczególnie ważne, kiedy prowadzili działania w dużych skupiskach ludzi, a także gdy próbowali wyciągnąć jakieś informacje. Doskonale wyszkoleni ninja potrafili nawet mówić ze specyficznym dialektem danej ludności, na której terenie przebywali, by zaskarbić sobie ich przyjaźń i dzięki temu operować bez większych podejrzeń. Gdy dochodziło do zabójstwa, ninja miał dwa wyjścia – albo wtapia się w tłum tak, by nie został zauważony przez zainteresowanych poszukiwaniami strażników, albo dać nogę i uciekać tak szybko jak tylko potrafi. W tym momencie konieczna była też znajomość topografii terenu np. układu ulic w mieście albo znakomitej orientacji w terenie. Oczywiście sama wiedza nie podparta sprawnością fizyczną nie byłaby wiele warta, dlatego ninja przechodzili monstrualne ćwiczenia na wytrzymałość organizmu, by nie tylko sprawnie walczyć i wkradać się do cudzych zamków, ale też szybko z nich uciec.

Trening

Przykładowy trening ninja, gdzie adept uczy się zasady równowagi, technik oddychania pod wodą, szermierki, jak kręcić shurikenem i trafić do celu, zasad survivalu oraz sposobów pokonywania wysokich przeszkód

Ostatnią opisaną przeze mnie umiejętnością shinobi jest z pewnością ponadprzeciętna pomysłowość. Grając w różnego typu gry przyzwyczailiśmy się, że nasza postać ma bardzo obszerny ekwipunek i w zależności od potrzeby możemy wyciągnąć dwuręczny miecz, łuk, włócznie, komplet sztyletów do rzucania, że nie wspomnę o całej masie substancji wybuchowych. Gdyby każdy ninja nosił przy sobie taki arsenał to po pierwsze zostałby szybko zauważony, a po drugie spróbujcie uciekać po dachach mając na grzebiecie ogromny worek ze sprzętem w najlepszym wypadku. Ninja uczony był, że wszystko co może napotkać na swojej drodze może zamienić w śmiercionośną broń, a ponieważ shinobi z Lin Kuei byli rolnikami to jednym z ich typów uzbrojenia były narzędzia rolnicze (stąd np. kama). Z pewnością grupa samurajów dopadająca ninja w polu nie przypuszczała, że z wideł i cepu można zrobić tak wielki użytek.

Pancerze

Zasadniczo ninja nie korzystali ze zbroi, ani jakiegokolwiek cięższego opancerzenia, ponieważ ich zadania polegały na szybkim przemieszczaniu się, a to wymagało lekkiego maskującego stroju. Ninja przeważnie przedstawia się ubranych na czarno wojowników w niekrępującym ruchów stroju z wąską szparką na oczy. Czarny kolor najprawdopodobniej bierze się z powodu nocnych działań wojowników, ale ninja nosili też stroje w barwach granatowych i ciemnobrązowych. Wynikało to po prostu z tego, że podobnie jak kolor czarny dobrze maskowały, a poza tym barwniki były łatwiejsze do uzyskania. Jedynym wyjątkiem ubierania zbroi były otwarte bitwy. Zbroja ninja to przede wszystkim kolczuga – taka jaką stosowali nasi przodkowie w czasach średniowiecza, ale także lekkie pancerze łuskowe (zachodzące na siebie małe stalowe płytki tworzące coś w rodzaju rybiej łuski) składające się z napierśnika, nagolenników (chroniących łydki, piszczele), karwaszy (osłaniających przedramię), nakolanniki i nałokietniki (chroniące nie tyle przed ciosami, co zapobiegające wypadnięciu stawów z łożysk w wyniku upadków), ponadto grube materiałowe, bądź skórzane rękawice.

Strój codziennyZbroja

Przykładowy strój „codzienny” i zbroja

Arsenał Ninja

Jeśli chodzi o broń ninja posługiwali się dobrze znanymi shurikenami, sztyletami kunai, tanto. W wielu hollywoodzkich filmach widać jak ninja posługują mieczem w rodzaju katany, o długiej rękojeści i dosyć szerokim ostrzu. Jednakże sami shinobi posługiwali się głównie wakizashi, krótszą wersją katany.  W przeciwieństwie do broni samurajów miecze ninja były kiepskiej jakości i w starciu z dobrą kataną zazwyczaj pękały i łamały się, dlatego shinobi zasadniczo unikali walk na miecze, za wyjątkiem otwartych bitew, kiedy to dozbrajali się w lepsze miecze np. zdobyczne katany. Z racji tego, że ninja pochodzili z terenów rolniczych do walki zaadaptowali narzędzia codziennego użytku, które na pierwszy rzut oka nie wyglądały na niebezpieczne. Jedną z takich broni jest kusari-gama (mała kosa połączona z łańcuchem i ciężką kulą), którą można było zadawać zarówno rany cięte jak ich ogłuszać przeciwników za pomocą ciężkiej kuli, a także przyduszać łańcuchem. Kolejną ciekawą bronią jest Fukiya, czyli dmuchawka, z której wystrzeliwano zatrute strzałki. Z racji tego, że strzałki nie przebijały pancerzy, nie nadawały się do bitwy, ale wprawny ninja potrafił trafić samuraja w miejsce na ciele nieosłonięte zbroją. Wyróżniamy dwa rodzaje Fukayi: długą i krótką. Długa miała większy zasięg, a także można było wystrzeliwać większe strzałki, natomiast krótsze były stosunkowo łatwiejsze do ukrycia i do użycia w tłumie. Poza zabijaniem przeciwników, ninja używali dmuchawek do polowań, gdy trzeba było zdobyć jakieś pożywienie. Ponadto korzystali z łuków Hankym, które były krótkie i poręczne dlatego nie przeszkadzały np. we wspinaczce. Ninja strzelali strzałami z zakończonymi na końcu małymi haczykami co powodowało, że w czasie wyciągania pocisku z ciała dodatkowo szarpane były mięśnie i żyły. Gdy shinobi nie mieli dostępnych takich strzał, zwyczajnie szczerbili groty uzyskując ten sam efekt. Oczywiście strzały też były nasączane truciznami o różnorakim działaniu. Kolejną ważną bronią jest Yari - długa włócznia o długości 2,5 czasem nawet 3,5 metra zakończona długim ostrym grotem zdolnym do przebijania zbroi, a także krótsze Yari (do 2 metrów), które służyło nie tylko o walki, ale także jako tyczka.

Przykładowe bronie

Przykładowe bronie ninja

Do listy broni warto dopisać jeszcze:

  • nunchaku – dwa krótkie bijaki połączone łańcuchem, służące do zadawania uderzeń obuchowych, ale także do duszenia.
  • tonfa – broń służąca do zadawania uderzeń obuchowych, ale także do rozbrajania przeciwników, powalania, łamania kości. W tonfy uzbrojona jest m.in. nasza policja.
  • Bo – długi kij do utrzymywania walki na dystans, a także jako tyczka. Naprzemiennie stosowany z Yari
  • Manrikikusari – broń przypominająca europejską wekierę. Jest to mała stalowa kulka z ostrymi wypustkami na krótkim łańcuchu, umocowana na krótkiej rączce. Uderzenie taką bronią w głowę było śmiertelne, a w hełm powodowało chwilowe ogłuszenie.
  • Neko-te – tzw. pazury ninja pozwalające na wspinanie się po pionowych ścianach, ale także do walki. Końce broni mogły być nasączane trucizną, dla uzyskania lepszego efektu w walce.
  • Shinobi-zue – ciekawa broń składająca się z wydrążonego kija (zapewne bambusowego), który normalnie wyglądał jak kij podróżnika do podpierania się w trakcie marszu. Gdy ninja czuł się zagrożony z jego wnętrza wyciągał ukryte ostrze do walki.
  • Tetsu-bishi – broń używana w trakcie ucieczek. Były to małe ostrza tak skonstruowane, by po rzuceniu na ziemię zawsze upadały jednym ostrzem do góry. Taka broń nie powodowała śmiertelnych obrażeń, ale potrafiło przebić podeszwę butów i spowolnić pościg (no chyba, że ścigający miał pecha i upadł głową prosto na takie ostrze ;p)
  • wachlarze – broń używana głównie przez kobiety, ale także ninja przebranych za aktorów teatru Kabuki. Wachlarz miał ukryte ostrza, które można było w sekundę wysunąć i zadać cięcie w szyję rozcinając tętnicę. Oprócz wartości bojowych, ninja mógł zasłonić nim twarz, a także ochłodzić się w bardzo upalny dzień (spróbujcie siedzieć na pełnym słońcu od stóp do głów ubranym na czarno xD)
  • Tabi i tekami – bransolety na nadgarstki i kostki z wystającymi małymi kolcami. Służyły głównie do wspinaczki, ale także do walki wręcz wzmacniając siłę ciosu.
  • Shinobi-ashiko – kolce zakładane na podeszwy butów, podobne do dzisiejszych raków. Pozwalały się poruszać po trudnym górskim terenie, ale nadawały się również do zadawania kopnięć.
  • Jirai – słynna świeca dymna pozwalająca na wydzielanie się gęstej mgły zasłaniającej widok przeciwnikom. Nie do końca wiadomo, co było tą tajemniczą substancją, ale prawdopodobnie była to saletra odpalana za pomocą krótkiego lontu.
  • Nageteppo – mała bomba w kruchej skorupce. Zawierała różne substancje od wybuchowych, poprzez trujące.

Podsumowanie

Istnienie ninja legło u podstaw stworzenia sił specjalnych większości krajów na świecie. Jedna z historii opowiada o ataku ninja na amerykański statek wojskowy, który przybył do Japonii. Atak wprawdzie nic nie dał zamaskowanym wojownikom i zostali oni złapani, ale amerykański kapitan był pod tak wielkim wrażeniem, że uznał, iż takie siły przydadzą się jego ojczyźnie. Analogicznie do wojowników ninja jednostki specjalne wielu krajów, w tym rodzimy GROM, przechodzą wszechstronne szkolenia dotyczące walki wręcz, posługiwania się bronią, prace nad wytrzymałością fizyczną, wtapianie się w tłum, pomysłowość. Wśród służb specjalnych świata wyróżnia się rosyjski SPECNAZ, który podobnie jak wojownicy Lin Kuei uczy swoich rekrutów korzystania z każdej napotkanej rzeczy i używania jej jak broni do walki.

Było wspomniane o ninja, warto na koniec wspomnieć o ich pogromcach. Jednym z największych wrogów kasty zabójców cieni był Oda Nobunaga. Ten japoński przywódca klanu Oda w XVI wieku za pomocą swojej ogromnej armii zaatakował siedzibę klanu Sandayu i wymordował ponad 4 tysiące ninja wraz z rodzinami. Drugim sławnym pogromcą ninja był szogun Tokugawa Ieyasu, który zakończył wojny domowe w cesarstwie Japonii.

Oda NobunagaTokugawa Ieyasu

Oda Nobunaga i Tokugawa Ieyasu

~Buster

Komentarzy: 2 20 Wrzesień 2013
  • konan13
    konan13

    Ja też!!!

    „I zostałem zmuszony by to zaakceptować. To bolało najbardziej… przyznać, że zostałem sam na świecie. Odrzucony. Niechciany. Pozostawiony sam sobie.”-Haku
  • UchihaSasuke
    UchihaSasuke

    Super! Chciałbym należeć do klanu Lin Kuei!

    http://moje-fanficki-anime.blogspot.co.uk